Αρετή Τσινού ΚΛΙΝΙΚΟΣ ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ

Βιογραφικό σημείωμα

 ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ ΜΑΡΟΥΣΙ

Η κα. Αρετή Τσινού σπούδασε Ψυχολογία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο στην Αθήνα, με παράλληλη εκπαίδευση στο Πανεπιστήμιο Libre de Bruxelles στο Βέλγιο. Μετά την αποφοίτηση της απέκτησε το πρώτο της μεταπτυχιακό στην Ψυχική Υγεία (MSc) από το Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, όπου και αρίστευσε. Στη συνέχεια, σπούδασε με πλήρη υποτροφία στο William Paterson University of New Jersey στις ΗΠΑ, όπου και πραγματοποίησε το δεύτερο μεταπτυχιακό της στην Κλινική Ψυχολογία (ΜΑ).

Έχει μετεκπαιδευτεί στη Δομική/Συστημική Οικογενειακή Ψυχοθεραπεία, από το Salvador Minuchin Institute of Family Therapy στη Νέα Υόρκη, καθώς και στη Γνωσιακή – Συμπεριφορική Θεραπεία της κατάθλιψης από το Albert Ellis Institute στη Νέα Υόρκη. Τέλος, έχει ειδικευτεί στη θεραπεία Διαταραχών Προσωπικότητας από το Object Relations Institute of Psychotherapy and Psychoanalysis στη Νέα Υόρκη.

Η κα. Τσινού έχει εργαστεί εθελοντικά στο Γενικό Νοσοκομείο Παίδων Πεντέλης, όπου ασχολήθηκε με τη ψυχολογική αξιολόγηση βάσει ψυχομετρικών εργαλείων και προβολικών τεστ, διάγνωση και αποκατάσταση μαθησιακών δυσκολιών σε παιδιά και εφήβους, θεραπεία αναπτυξιακών διαταραχών, παιγνιοθεραπεία σε νοσηλευόμενα παιδιά και συμβουλευτική γονέων.

Τα τελευταία χρόνια εργάζονταν ως ψυχολόγος στο Counseling, Health and Wellness Center of WPU, στο NJ των ΗΠΑ. Η κλινική της εμπειρία περιλαμβάνει παροχή ατομικών και ομαδικών ψυχοθεραπευτικών συνεδριών για ασθενείς με διαγνωσθείσα ψυχική διαταραχή όπως διαταραχές της διάθεσης, της ταυτότητας, της προσαρμογής, της προσωπικότητας, αγχώδεις διαταραχές, καθώς και για ασθενείς με προβλήματα σχέσεων, και προβλήματα συνδεόμενα με κακοποίηση ή/και παραμέληση. Επίσης παρείχε επείγουσα ψυχοθεραπευτική παρέμβαση για ασθενείς σε κρίση, επιμορφωτικά σεμινάρια σε σπουδαστές με θέματα αντιμετώπισης stress και διαχείρισης χρόνου, και συμβουλευτική γονέων.

Η κα. Τσινού παρουσιάζει πλούσιο ερευνητικό και συγγραφικό έργο και έχει συμμετάσχει και παρουσιάσει πληθώρα εργασιών σε ελληνικά και διεθνή συνέδρια, όπως το Harvard Medical School – Massachusetts General Hospital Psychiatry Academy Symposium.

Κατέχει Άδεια Ασκήσεως Ψυχολόγου.

 

Ατομική Ψυχοθεραπεία

  • Ατομική Ψυχοθεραπεία Μαρούσι- ΚηφισιάΠαροχή υπηρεσιών στήριξης σε άτομα που χαρακτηρίζονται από διαταραχές στη σκέψη, στο συναίσθημα ή στη συμπεριφορά. Θεραπευτικοί στόχοι είναι:
  • - να συγκροτηθεί ψυχικά ο πάσχοντας
  • - να οικοδομήσει στέρεα την προσωπικότητα του
  • - να συμβιώσει ομαλά με το λοιπό κοινωνικό σύνολο

  • Θεμελιώδη συστατικά της ψυχοθεραπείας είναι:
  • - η πλήρης αποδοχή του πελάτη, με οποιεσδήποτε κοινωνικές ή προσωπικές ιδιαιτερότητες αυτός διαθέτει
  • - η κατανόηση των λεκτικών και μη σημάτων
  • - η προβολή της εικόνας της ψυχολόγου όπως αυτή πραγματικά είναι, με όλες τις σκέψεις, τα συναισθήματα, την -απόλυτη ειλικρίνεια και συνέπεια μεταξύ των λόγων και των πράξεων της.



  • Τα παραπάνω επιτυγχάνονται μέσα από τη θεραπευτική διαδικασία, κατά την οποία η ψυχολόγος:
  • -κατανοεί τα ψυχικά χαρακτηριστικά του πελάτη
  • -εντοπίζει τις αδυναμίες και τις δυνατότητες του
  • -ερευνά τις επαφές με τα μέλη τόσο της οικογένειας όσο και τις κοινωνίας, σε μια μακρά πορεία από το παρελθόν μέχρι σήμερα
  • -σκιαγραφεί την εξέλιξη της προσωπικότητας από την παιδική ηλικία μέχρι το παρόν.

  • Στόχος δεν είναι η απλή τροποποίηση της παθολογικής συμπεριφοράς σύμφωνα με κάποιους κυρίαρχους κανόνες, ούτε η απαλλαγή του «αρρώστου» από την κοινωνία και ο εγκλεισμός του σε κάποιο ειδικό ίδρυμα αλλά όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο Adler, να αναγνωρίσει ο ασθενής το σχέδιο ζωής του και τα λάθη του.

Αγχώδεις Διαταραχές

  • Αγχώδεις Διαταραχές Αγχος Πανικός

Άγχος
Η κλινική εικόνα ενός ατόμου που παρουσιάζει Γενικευμέη Αγχώδης Διαταραχή (ΓΑΔ) είναι υπερβολικό άγχος και ανησυχία (φοβισμένη προσδοκία) που συμβαίνει τις περισσότερες μέρες για 6 τουλάχιστον μήνες, για έναν αριθμό γεγονότων ή δραστηριοτήτων (όπως η δουλειά ή η σχολική επίδοση). Το άτομο είναι δύσκολο να ελέγξει την ανησυχία. Απαιτούνται τρία ή περισσότερα από τα παρακάτω έξι συμπτώματα (με τουλάχιστον κάποια συμπτώματα παρόντα τις περισσότερες μέρες για τους τελευταίους 6 μήνες).
- εύκολη κόπωση
- δυσκολία στη συγκέντρωση ή νιώθει το μυαλό του άδειο
- ευερεθιστότητα
- μυϊκή τάση
- διαταραχή του ύπνου (δυσκολία στο να κοιμηθεί ή να παραμείνει κοιμισμένος ή ανήσυχος μη ικανοποιητικός ύπνος)
Είναι σημαντικό να τονίσουμε ότι το άγχος δεν πρέπει να εστιάζεται σε ανησυχία ότι το άτομο θα έχει κρίση πανικού (Διαταραχή Πανικού), θα νιώσει αμήχανα δημοσίως (Κοινωνική Φοβία), θα μολυνθεί (Ψυχαναγκαστική Καταναγκαστική Διαταραχή), θα είναι μακριά από το σπίτι του ή τους στενούς συγγενείς (Διαταραχή Άγχους Αποχωρισμού), θα βάλει βάρος (Ψυχογενή Ανορεξία), θα έχει πολλαπλά σωματικά ενοχλήματα (Σωματοποιητική Διαταραχή) ή θα έχει κάποια σοβαρή ασθένεια (Υποχονδρίαση). Τέλος, να σημειωθεί ότι το άγχος και η ανησυχία δεν παρουσιάζονται αποκλειστικά κατά τη διάρκεια διαταραχής Μετά Από Ψυχοτραυματικό Στρες.
Ε. Το άγχος, η ανησυχία ή τα σωματικά συμπτώματα προκαλούν κλινικά σημαντική υποκειμενική ενόχληση ή έκπτωση στον κοινωνικό, επαγγελματικό ή άλλους σημαντικούς τομείς της λειτουργικότητας.
ΣΤ. Η διαταραχή δεν οφείλεται στα άμεσα φυσιολογικά αποτελέσματα της δράσης μιας ουσίας (πχ κατάχρηση ουσιών, κάποιο φάρμακο) ή μιας γενικής ιατρικής κατάστασης (πχ υπερθυρεοειδισμός) και δεν συμβαίνει αποκλειστικά κατά τη διάρκεια κάποιας Διαταραχής της Διάθεσης, κάποιας Ψυχωτικής Διαταραχής, ή κάποιας Βαριάς Εκτεταμένης Διαταραχής της Ανάπτυξης.

      Πανικός

Διαταραχή πανικού ή αλλιώς κρίση πανικού, έχουμε όταν υπέρμετρο άγχος εμφανίζεται και διογκώνεται στη ζωή ενός ανθρώπου, απειλώντας άμεσα τη ψυχική και σωματική του ύπαρξη. (Για να πούμε ότι κάποιος παρουσιάζει κρίση πανικού, αρκούν συνδυασμός τεσσάρων συμπτωμάτων από τα ακόλουθα):
Ψυχολογικά Συμπτώματα

    Αδυναμία προσοχής και συγκέντρωσης

    Έντονος φόβος για την υγεία και πολλές φορές τρόμος για την απώλεια της ζωής

    Φόβος ότι το άτομο θα χάσει τον έλεγχο

    Φόβος ότι το άτομο οδηγείται στην παράνοια

    Έντονος φόβος ότι η κατάσταση αυτή θα επαναληφθεί

    Φόβος για κλειστούς χώρους-έλλειψη οξυγόνου

    Φόβος για πολύβουα και πολυπληθή μέρη-αποφυγή του συγχρωτισμού με πλήθος ανθρώπων

    Υποχόνδρια συμπεριφορά σε σχέση με την υγεία

Σωματικά Συμπτώματα

    Δύσπνοια (αίσθηση ότι δεν υπάρχει αρκετό οξυγόνο, με αποτέλεσμα το άτομο να αναπνέει γρήγορα και ακατάστατα)

    Ταχυκαρδία και αίσθημα παλμών

    Μυϊκή ένταση και σφίξιμο, πολλές φορές κράμπες

    Τάση λιποθυμίας

    Ζάλη και τρέμουλο

    Αίσθημα αστάθειας και έλλειψης ισορροπίας

    Αίσθημα βάρους στο στήθος, σαν να είναι πολύ βαρύ και θα πνιγεί

    Μούδιασμα και μυρμηγκιάσματα σε όλο το σώμα

    Εξάψεις-ρίγη και έντονη εφίδρωση κυρίως στα άκρα

    Ναυτία και στο στομάχι και έντονη τάση προς εμετό

 

      Τραυματικό στρες
Το 1899 ο Freud αναφέρθηκε αρχικά στην έννοια του τραύματος τονίζοντας ότι οι αναμνήσεις δεν αναδύονται αλλά σχηματίζονται βάσει των εξωτερικών ερεθισμάτων. Το 1920 ο Freud στα πλαίσια της θεραπείας ενηλίκων που είχαν εμπλακεί στο Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, αναφέρεται στον όρο τραύμα ως το «ρήγμα» (“breach”) του «διεγερτικού φράγματος» (“stimulus barier”). Σύμφωνα με τον Freud (1920) τραύμα είναι το αποτέλεσμα ενός έντονου και απρόσμενου γεγονότος που παρεμβαίνει στους καθημερινούς μηχανισμούς άμυνας του ατόμου. Το 1926 ο Freud, προσδιόρισε την συναισθηματική αντίδραση του ατόμου στο ψυχικό τραύμα ως μια «αίσθηση ολοσχερούς αδυναμίας». Ο Freud υποστηρίζει ότι «στα όνειρά τους οι ασθενείς με τραυματικές νευρώσεις επαναλαμβάνουν τακτικά τη τραυματική σκηνή…είναι σαν να μην έχει τελειώσει για αυτούς η τραυματική σκηνή, σαν να βρίσκεται μπροστά τους ως επίκαιρο πρόβλημα που ακόμη δεν έχει λυθεί.» (Freud, 1917). Οι  όροι που απέδωσε ο Freud κατά την περίοδο 1920-1926, χρησιμοποιούνται ακόμα και σήμερα (Freud, 1920/1955, 1926/1959).
Η Terr (1985) ορίζει το ψυχικό τραύμα ως την συναισθηματική εκείνη κατάσταση που έπεται ενός ξαφνικού, αναπάντεχου και έντονου εξωτερικού ερεθίσματος που ξεπερνά τους αμυντικούς μηχανισμούς του ατόμου καθιστώντάς το αδύναμο να αντιδράσει.
Πολλές φορές, αποτέλεσμα του τραύματος είναι η παρουσίαση μετα-τραυματικών συμπτωμάτων. Τα συμπτώματα αυτά διαμορφώνουν ένα οργανωμένο σύνδρομο που ονομάστηκε Διαταραχή Μετατραυματικού Στρες (ΔΜΣ) (Post-Traumatic Stress Disorder – PTSD) (Horowitz, 1976; American Psychiatric Association, 1980).
Ο όρος αυτός αποδόθηκε για να περιγράψει μια διαταραχή, κύριο γνώρισμα της οποίας είναι η ανάπτυξη χαρακτηριστικών συμπτωμάτων που ακολουθούν ένα στρεσογόνο γεγονός, το οποίο είναι έξω από το φάσμα της συνήθης καθημερινής πραγματικότητας (πχ. έξω από το φάσμα συχνών εμπειριών όπως το πένθος, η χρόνια ασθένεια, η απώλεια εργασίας και η συζυγική διαμάχη). Το γεγονός αυτό, εμφανώς οδυνηρό σχεδόν για τον καθένα, βιώνεται με έντονο φόβο, αίσθημα αβοήθητου ή τρόμο. Τα χαρακτηριστικά συμπτώματα αυτής της διαταραχής περιλαμβάνουν αναβίωση του τραυματικού γεγονότος, αποφυγή των ερεθισμάτων που συνδέονται με το γεγονός ή ένα μούδιασμα της γενικότερης ανταπόκρισης του ατόμου καθώς και αυξημένη διέγερση. Δεν μπορεί να τεθεί διάγνωση εάν η διαταραχή διαρκεί λιγότερο από ένα μήνα, (DSM-III-R American Psychiatric Association, 1987).
Α. Το άτομο έχει εκτεθεί σε ένα τραυματικό γεγονός, στο οποίο ήταν παρόντα αμφότερα τα ακόλουθα:

    Το άτομο βίωσε, ήταν μάρτυρας ή βρέθηκε αντιμέτωπο με ένα γεγονός (ή γεγονότα), στο οποίο (ή στα οποία) υπήρξε πραγματικός ή επαπειλούμενος θάνατος ή σοβαρός τραυματισμός, ή απειλή της σωματικής ακεραιότητας του εαυτού ή άλλων.

    Η απάντηση του ατόμου περιελάμβανε έντονο φόβο, αίσθημα αβοήθητου ή τρόμου.

Σημείωση: Στα παιδιά αυτό μπορεί να εκφράζεται με αποδιοργανωμένη ή διεγερτική συμπεριφορά.
Β. Το τραυματικό γεγονός επαναβιώνεται επίμονα με έναν (ή περισσότερους) από τους ακόλουθους τρόπους:

    Επαναλαμβανόμενες και ενοχλητικές ανακλήσεις του γεγονότος, στις οποίες περιλαμβάνονται εικόνες, σκέψεις ή αντιλήψεις. Σημείωση: Στα μικρά παιδιά είναι δυνατό να υπάρχουν επαναληπτικά    παιχνίδια, στα οποία εκφράζονται θέματα ή πλευρές του τραύματος.

    Επανειλημμένα ενοχλητικά όνειρα του γεγονότος. Σημείωση: Στα παιδιά είναι δυνατόν να υπάρχουν όνειρα που προκαλούν φόβο χωρίς αναγνωρίσιμο περιεχόμενο.

    Το άτομο ενεργεί ή αισθάνεται σαν να ξανασυμβαίνει το τραυματικό γεγονός (περιλαμβάνονται μία αίσθηση επαναβίωσης της εμπειρίας, παραισθήσεις, ψευδαισθήσεις και αποσυνδετικά επεισόδια επαναβιώσεων (“flashback”), συμπεριλαμβανομένου και αυτών που συμβαίνουν σε εγρήγορση ή σε κατάσταση τοξίκωσης). Σημείωση: Στα μικρά παιδιά είναι δυνατό να υπάρχουν αναπαραστάσεις ειδικές του τραύματος.

    Έντονη ψυχολογική ενόχληση κατά την έκθεση σε εσωτερικές ή εξωτερικές νύξεις που συμβολίζουν ή μοιάζουν με κάποια πλευρά του τραυματικού γεγονότος.

    Σωματική αντίδραση κατά την έκθεση σε εσωτερικές ή εξωτερικές νύξεις που συμβολίζουν ή μοιάζουν με κάποια πλευρά του τραυματικού γεγονότος.

Γ. Επίμονη αποφυγή ερεθισμάτων συνδεόμενων με το τραύμα και παράλυση της γενικής απαντητικότητας (η οποία δεν υπήρχε πριν από το τραύμα), όπως φαίνεται από τρία (ή περισσότερα) από τα ακόλουθα:

    Προσπάθειες να αποφύγει σκέψεις, αισθήματα ή συζητήσεις που συνδέονται με το τραύμα.

    Προσπάθειες να αποφύγει δραστηριότητες, τόπους ή ανθρώπους που προκαλούν ανακλήσεις του τραύματος.

    Ανικανότητα να ανακαλέσει μια σημαντική πλευρά του τραύματος.

    Σαφής μείωση του ενδιαφέροντος ή της συμμετοχής σε σημαντικές δραστηριότητες.

    Αίσθημα απομάκρυνσης ή αποξένωσης από τους άλλους.

    Περιορισμένο εύρος του συναισθήματος (π.χ. αδυναμία του ατόμου να έχει συναισθήματα αγάπης)

    Αίσθηση σμίκρυνσης του μέλλοντος (π.χ. το άτομο δεν προσδοκά ότι θα σταδιοδρομήσει επαγγελματικά, ότι θα παντρευτεί, ότι θα έχει παιδιά ή ότι η ζωή του θα έχει φυσιολογική διάρκεια)

Δ. Επίμονα συμπτώματα αυξημένης διεγερσιμότητας (τα οποία δεν υπήρχαν πριν το τραύμα), όπως φαίνεται από δυο ή περισσότερα από τα ακόλουθα:

    Δυσκολία επέλευσης ή διατήρησης του ύπνου

    Ευερεθιστότητα ή εκρήξεις θυμού

    Δυσκολία συγκέντρωσης

    Υπερεπαγρύπνηση

    Υπερβολική απάντηση στο ξάφνιασμα

Ε. Η διάρκεια της διαταραχής (συμπτώματα των Κριτηρίων Β, Γ και Δ) είναι μεγαλύτερη από ένα μήνα
ΣΤ. Η διαταραχή προκαλεί κλινικά σημαντική ενόχληση ή ‘έκπτωση των κοινωνικών, επαγγελματικών ή άλλων σημαντικών περιοχών της λειτουργικότητας.  

Διαχείριση άγχους

  • ΟικογένειαΤο άγχος είναι αποτέλεσμα της αδυναμίας μας να διαχειριστούμε και να ανταπεξέλθουμε στις απαιτήσεις του περιβάλλοντος μας (εργασία, σχολείο, οικογένεια, σχέσεις, οικονομικά). Κάποιες φορές, το άγχος μπορεί να είναι εποικοδομητικό και παραγωγικό, βοηθώντας το άτομο να ανταποκριθεί καλύτερα σε καταστάσεις όπως οι εξετάσεις. Εντούτοις, το υπερβολικό άγχος μπορεί να οδηγήσει σε σωματικά προβλήματα, να επηρεάσει το ανοσοποιητικό μας σύστημα, την καρδιαγγειακή λειτουργία και το κεντρικό νευρικό σύστημα και να προκαλέσει σημαντικές συναισθηματικές δυσκολίες.
    Το χρόνιο στρες μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρά προβλήματα υγείας, όπως αϋπνία, μυοσκελετικούς πόνους, υψηλή πίεση, εξασθένιση του ανοσοποιητικού συστήματος, ακόμα και σε καρδιαγγειακά νοσήματα, κατάθλιψη, παχυσαρκία.   
    Είναι σημαντικό να μπορέσετε να αναγνωρίσετε και να διαχειριστείτε το άγχος σας με σωστό και αποτελεσματικό τρόπο. Ο καθένας μας είναι διαφορετικός, άρα και οι τρόποι που επιλέγουμε για να διαχειριστούμε το στρες ποικίλουν. 
    Μερικές τεχνικές που μπορεί να σας βοηθήσουν για να μειώσετε το στρες είναι οι ακόλουθες:

    • Κάντε
      ένα διάλειμμα από αυτό που σας στρεσάρει.
  • Αν και δεν είναι πάντα εφικτό να αποφύγουμε από μια στρεσσογόνο κατάσταση, όπως ένα πρότζεκτ που πρέπει να παραδώσουμε, ένα μωρό που κλαίει, ή ένα απλήρωτο λογαριασμό. Αλλά αν επιτρέψετε στο εαυτό σας να κάνει ένα σύντομο διάλειμμα, θα μπορέσετε να κάνετε κάτι άλλο και να βρείτε τρόπους να νιώσετε λιγότερο αγχωμένοι. Ο σκοπός δεν είναι να αποφύγετε κάτι που πρέπει να γίνει και σας στρεσάρει, αλλά να το διεκπεραιώσετε με μεγαλύτερη ηρεμία.

    • Σωματική άσκηση
  • Είναι αποδεδειγμένο ότι η σωματική άσκηση ευνοεί τη ψυχή και το σώμα σας. Ακόμα και 20 λεπτά περπάτημα, τρέξιμο, κολύμβηση ή χορός σε μια στρεσογόνο ημέρα, θα σας κάνει να νιώσετε πολύ γρήγορα ευεξία, και θα σας τονώσει ψυχικά για τις επόμενες ημέρες.

    • Χαμόγελο και Γέλιο
  • Οι άνθρωποι επικοινωνούν με τα αισθήματα και με τις εκφράσεις του προσώπου- είναι αυτές που μαρτυρούν το θυμό μας. Συνεπώς το γέλιο ή το χαμόγελο, θα σας  ανακουφίσουν, θα μειώσουν την ένταση και θα βελτιώσουν τη κατάσταση.

  • Ζητείστε κοινωνική υποστήριξη
  • Καλό θα ήταν να επικοινωνήσετε με ένα φίλο, που ξέρετε ότι θα είναι εκεί για να εκφράσετε τα συναισθήματα σας και να σας ακούσει. Απευθυνθείτε σε κάποιον που εμπιστεύεστε και νιώθετε άνετα να μιλήσετε. Αν για παράδειγμα σας αγχώνει κάτι που αφορά την οικογένειας σας, τότε ίσως θα ήταν καλύτερα να αποφύγετε να έρθετε σε επαφή μαζί του.

  • Διαλογισμός
  • Ο διαλογισμός και η προσευχή βοηθούν το μυαλό να συγκεντρωθεί και το σώμα να χαλαρώσει. Μέσα από το διαλογισμό, το άτομο μπορεί να δει νέες προοπτικές. Τα αισθήματα και το σωματικό στρες απελευθερώνονται. 

Διαχείριση Θυμού

  • Ο θυμός είναι ένα φυσιολογικό ανθρώπινο συναίσθημα. Παρόλα αυτά, ο τρόπος που κάποιες φορές αντιδρούμε και εκφράζουμε το θυμό μας μπορεί να είναι δυσλειτουργικός, με αποτέλεσμα να δημιουργούμε προβλήματα στη σχέση μας με το περιβάλλον. Η έκφραση του θυμού με κακοποιητικό, βίαιο ή αρνητικό τρόπο δεν είναι αποδεκτό. Στόχος δεν είναι να καταπιέσουμε το θυμό μας, αλλά να μπορέσουμε να τον διαχειριστούμε και να τον εκφράσουμε με τέτοιο τρόπο που δεν θα πληγώσουμε τους γύρω μας.

Έχετε κάποιες φορές δυσκολία να ελέγχετε το θυμό σας;

Έχετε κάποιες φορές θυμώσει σε τέτοιο βαθμό και με τέτοιο τρόπο που να το μετανιώσατε αργότερα;

Έχετε χάσει ποτέ τον έλεγχο του θυμού σας σε τέτοιο βαθμό που να γίνεται βίαιοι ή κακοποιητικοί; 

Σας έχει ποτέ κανείς κριτικάρει για τον τρόπο που εκφράζετε το θυμό σας;

Αν η απάντηση στα παραπάνω είναι “ναι”, τότε ακολουθείστε μερικές από τις παρακάτω τεχνικές προς καλύτερη διαχείριση του θυμού σας:

Αναγνωρίστε τα προειδοποιητικά σημάδια

Προκειμένου να είστε σε θέση να ελέγξετε το θυμό σας, πρέπει αρχικά να είστε σε θέση να αναγνωρίστε τα σημάδια που μαρτυρούν ότι αρχίζετε να θυμώνετε:

μυϊκή ένταση και σφίξιμο, κυρίως γύρω από το σαγόνι και τα μπράτσα

αίσθηση αυξανόμενης πίεσης στο κεφάλι

αίσθηση  καψίματος στο κεφάλι και αναψοκοκκινίσματος στο πρόσωπο

ταχυπαλμία, εφίδρωση και ταχεία αναπνοή

Τα παραπάνω σημάδια είναι όλες ενδείξεις ότι το σώμα σας προετοιμάζεται για “μάχη ή φυγή”, μια ενστικτώδη αντίδραση σε μια απειλητική κατάσταση. Από τη στιγμή που θα αναγνωρίσετε ότι αρχίζετε να θυμώνετε, έχετε πλέον τη δυνατότητα να κάνετε κάτι για να αποκλιμακώσετε τη κατάσταση προτού ξεφύγει εκτός ελέγχου. Μερικές τεχνικές που μπορείτε να δοκιμάσετε είναι οι ακόλουθες:

Time Out

Φύγετε από την κατάσταση όταν αρχίζετε να νιώθετε θυμωμένοι. Έτσι θα μπορέσετε να ηρεμήσετε και να σκεφτείτε καθαρά. Αν η ατμόσφαιρα αρχίζει να γίνεται εκρηκτική, πείτε στον άλλο: “Χρειάζομαι λίγο χρόνο για ένα διάλειμμα. Θα επανέλθω και θα το ξανασυζητήσουμε σε μισή ώρα”.

Ελέγξτε την αναπνοή σας

Πάρτε βαθιές και πιο αργές αναπνοές. Μετρήστε πέντε αναπνοές, και επικεντρωθείτε στο να χαλαρώσετε την ένταση στους μυείς στο πρόσωπο και τα μπράτσα.

Κάντε εσωτερικό διάλογο

Ο εσωτερικός διάλογος έχει την ικανότητα είτε να διογκώνει είτε να εξομαλύνει το θυμό μας σε μια συζήτηση. Σκέψεις όπως: “Αυτός είναι ένας βλάκας”, “Πώς τολμάει να μου μιλάει έτσι;” είναι πιθανό να αυξήσουν το θυμό σας. Αντί αυτών, δοκιμάστε να σκεφτείτε μερικές από τις ακόλουθες φράσεις:

    “Ηρέμησε, μπορείς να το διαχειριστείς” 

    “Δεν υπάρχει λόγος να ξεφύγουμε. Ας πάρω μερικές αναπνοές”

    “Δεν πρόκειται να το αφήσω να με επηρεάσει αρνητικά”

Τεχνικές χαλάρωσης

Ο θυμός μπορεί να είναι αποτέλεσμα συσσωρευμένου και καταπιεσμένου άγχους. Μπορεί ακόμα να υποθάλπει λανθάνων συναισθήματα, όπως η θλίψη ή ακόμα και η κατάθλιψη. Οι τεχνικές χαλάρωσης βοηθούν στην απελευθέρωση της σωματικής έντασης που μπορεί να οδηγήσει σε δυσκολία διαχείρισης του θυμού.

Αλλαγή πεποιθήσεων που οδηγούν στο θυμό

Πολλές φορές η δυσκολία διαχείρισης θυμού συνδέεται με το σύστημα αξιών και πεποιθήσεων μας αναφορικά με το “πώς θα έπρεπε να ήταν ο κόσμος”. Για παράδειγμα, αν πιστεύετε ότι ο κόσμος θα πρέπει να ανταποκρίνεται στις προσδοκίες και απαιτήσεις σας, θα βιώσετε πολύ θυμό όταν αυτό δεν συμβεί.

Στόχος των θεραπευτικών συνεδριών είναι να μπορέσετε να αναγνωρίσετε τις αρνητικές σκέψεις και και να μάθετε αποτελεσματικούς τρόπους έκφρασης των συναισθημάτων σας. Συχνά, ο θυμός κρύβει άλλα συναισθήματα όπως η θλίψη, η σύγχυση, η μοναξιά ή η αίσθηση αδυναμίας. Αναγνωρίζοντας τα βαθύτερα συναισθήματα σας, μπορείτε να αλλάξετε το τρόπο που βιώνετε τα γεγονότα. Έτσι θα μπορέσετε:

Να σκεφτείτε, να οργανώσετε και να επιλέξετε προτού αντιδράσετε

Να μάθετε και να εξασκήσετε καινούριες ικανότητες μέσα από παιχνίδι ρόλων

Να ανακαλύψετε πως το χιούμορ μπορεί να εξομαλύνει κάποιες φορές το στρες

Να βελτιώσετε τη σχέση σας με το σύντροφο σας, τα παιδιά σας, τους φίλους και τους συναδέλφους σας

Να προκαλέσετε τους εαυτούς σας και να αναλάβετε την ευθύνη των συναισθημάτων σας με ένα νέο τρόπο

Διαταραχές της Προσαρμογής

Είναι πολλές φορές που ένα στρεσογόνο γεγονός μπορεί να οδηγήσει κάποιον σε ορατή δυσκολία να οργανώσει και να βιώσει ομαλά τη καθημερινότητα του. Συγκεκριμένα αναπτύσσονται με σειρά από συγκινησιακά και συμπεριφεριολογικά συμπτώματα (μέσα σε τρεις μήνες από την έναρξη του στρεσογόνου ερεθίσματος) καθιστώντας το άτομο δυσλειτουργικό. Αυτό αποδεικνύεται από τα ακόλουθα:

    έκδηλη ενόχληση, η οποία είναι μεγαλύτερη από αυτή που θα αναμένονταν από την έκθεση στο στρεσογόνο παράγοντα 

    σημαντική έκπτωση της κοινωνικής ή επαγγελματικής (σχολικής) λειτουργικότητας

Η διαταραχή προσαρμογής δεν έχει εφαρμογή σε περιπτώσεις πένθους. Επίσης, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι στη συγκεκριμένη διαταραχή, η συμπτωματολογία δεν επιμένουν πέρα από μια πρόσθετη περίοδο έξι μηνών.

 

Εκπαίδευση Γονέων

Εκπαίδευση Γονέων Μαρούσι- Κηφισιά
Η καλή σχέση γονιού-παιδιού αποτελεί πρωταρχικό παράγοντα για τη σωματική, νοητική και ψυχική ανάπτυξη του παιδιού. Στόχος των συνεδριών είναι:

    - η ενίσχυση των γονεϊκών πρακτικών και συμπεριφορών, όπως η ανάπτυξη και η εφαρμογή θετικών τεχνικών πειθαρχίας

    - η εκμάθηση ηλικιακά κατάλληλων ικανοτήτων, κατακτώντας παράλληλα κατάλληλες για την ηλικία του δεξιότητες και ορόσημα,

    - η προώθηση του θετικού παιχνιδιού και της αλληλεπίδρασης μεταξύ γονιού-παιδιού, και

    - η πρόσβαση, όπου αυτή κρίνεται απαραίτητη, σε κοινωνικές υπηρεσίες στήριξης και πρόνοιας

 

Ο ρόλος του γονιού είναι δύσκολος και απαιτητικός. Χρειάζεται υπομονή και γνώση της παιδικής και εφηβικής ψυχοσύνθεσης, για να μπορέσει ο γονιός να ανταποκριθεί άμεσα στις ανάγκες του παιδιού. Οι συγκρούσεις είναι συχνές και πολλές φορές οδηγούν σε συγκρούσεις, εντάσεις, ακόμα και βία. Κρίνεται απαραίτητο να μπορέσει ο γονιός αρχικά να κατανοήσει τη σκέψη και τις ανάγκες του παιδιού του και μετά να αναπτύξει αποτελεσματικούς τρόπους επικοινωνίας και διαχείρισης των εντάσεων. 


Προβλήματα
συνδεόμενα  με κακοποίηση ή/και παραμέληση

Το φαινόμενο της κακοποίησης και της παραμέλησης αποτελεί ένα σοβαρό ψυχοκοινωνικό πρόβλημα. Συνδέεται άμεσα με πολιτιστικούς και κοινωνικούς παράγοντες, ενώ η έκφραση του εξαρτάται από τα οικογενειακά πρότυπα και τον εκάστοτε τρόπο διαπαιδαγώγησης. Οι μορφές κακοποίησης είναι:

  • -σωματική
  • -συναισθηματική
  • -λεκτική
  • -σεξουαλική

Σε όλες τις παραπάνω περιπτώσεις, το άτομο βιώνει πόνο και φόβο. Μόνο μέσα από την αναγνώριση της βίας, σε οποιαδήποτε μορφή της, θα μπορέσετε να τη σταματήσετε.

 

Διαταραχές της διάθεσης

  • Διαταραχές της διάθεσης - ΚατάθλιψηΚατάθλιψη 
    Το βασικό διαγνωστικό κριτήριο για την κατάθλιψη είναι η ύπαρξη τουλάχιστον πέντε από τα παρακάτω συμπτώματα (εκ των οποίων οπωσδήποτε το 1 ή το 2):
  • καταθλιπτική διάθεση στο μεγαλύτερο μέρος της ημέρας, σε καθημερινή σχεδόν βάση. Το άτομο νιώθει θλίψη ή κενό (οι άλλοι το περιγράφουν σαν ένα ευσυγκίνητο άτομο).
  • έντονη μείωση ή απώλεια του ενδιαφέροντος ή της ευχαρίστησης σε όλες ή σχεδόν όλες τις δραστηριότητες (που ευχαριστούσαν στο παρελθόν) κατά το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας, σχεδόν κάθε μέρα.
  • σημαντική απώλεια βάρους (χωρίς δίαιτα) ή αύξηση του βάρους (περισσότερο από 5% σε ένα μήνα) ή μείωση ή αύξηση της όρεξης σχεδόν κάθε μέρα.
  • αϋπνία ή υπερυπνία σχεδόν κάθε μέρα.
  • ψυχοκινητική διέγερση/ανησυχία ή επιβράδυνση σχεδόν κάθε μέρα (που την παρατηρούν οι άλλοι, όχι απλά υποκειμενικά αισθήματα διέγερσης ή επιβράδυνσης).
  • κόπωση ή απώλεια ενεργητικότητας σχεδόν κάθε μέρα.
  • αισθήματα – ιδέες αναξιότητας ή υπερβολικής ενοχής.
  • μειωμένη ικανότητα του ατόμου να σκεφτεί (βραδύτητα στη σκέψη) ή να συγκεντρωθεί (δυσκολία συγκέντρωσης) ή να πάρει αποφάσεις (αναποφασιστικότητα) σχεδόν κάθε μέρα.
  • υποτροπιάζουσες (επαναλαμβανόμενες) σκέψεις θανάτου ή υποτροπιάζον αυτοκτονικός ιδεασμός χωρίς σχέδιο ή απόπειρα αυτοκτονίας ή συγκεκριμένο σχέδιο αυτοκτονίας.

  • Μανία

    Περίοδος κατά την οποία το άτομο παρουσιάζει ανεβασμένη, διαχυτικη ή ευερέθιστη διάθεση, με διάρκεια τουλάχιστον μιας εβδομάδας. Απαιτούνται τουλάχιστον τρία από τα ακόλουθα συμπτώματα:
  • διογκωμένη αυτοεκτίμηση ή αίσθημα μεγαλείο. μη ρεαλιστικές πεποιθήσεις του ατόμου σχετικά με τις ικανότητες και τις δυνάμεις του.
  • Μερικοί ασθενείς παρουσιάζονται απλά με διογκωμένη (υπερβολική) αυτοπεποίθηση και έλλειψη αυτοκριτικής. Άλλοι αναπτύσσουν μια αίσθηση υπεραξίας του εαυτού που φτάνει τις εξωπραγματικές παραληρητικές ιδέες μεγαλείου: μπορεί να πιστεύουν ότι έχουν ειδική σχέση με τον Θεό, ότι έχουν μοναδικές ικανότητες (σε τομείς που δεν έχουν καν ειδικές γνώσεις), ότι έχουν στενές σχέσεις με διασημότητες, ότι διαθέτουν ειδικές δυνάμεις για να σώσουν τον κόσμο κλπ.
    3. μειωμένη ανάγκη για ύπνο
    Νιώθουν γεμάτοι ενέργεια παρόλο που δεν ξεκουράζονται καθόλου ή ελάχιστα και μπορούν να συνεχίζουν χωρίς ύπνο για μέρες χωρίς να αισθάνονται κουρασμένοι.
    4. μεγαλύτερη ομιλητικότητα από ότι συνήθως ή πίεση να συνεχίσει να μιλά
    Συχνά οι μανιακοί ασθενείς μιλούν σαν να βρίσκονται κάτω από πίεση να βγάλουν τις λέξεις έξω. Μιλούν δυνατά και γρήγορα και είναι δύσκολο να τους διακόψει κανείς. Το περιεχόμενο της ομιλίας μπορεί να είναι φυσιολογικό ή γεμάτο αστεία και λογοπαίγνια ή πολύ εχθρικό και κατηγορητικό.
    5. φυγή ιδεών ή υποκειμενική αίσθηση ότι οι σκέψεις καλπάζουν
    (απότομες αλλαγές θεματολογίας, ταχεία ροή σκέψης, συχνά ακατανόητος λόγος εξ’ αιτίας τυχαίων συνειρμών).
    6. διάσπαση προσοχής και δυσκολία συγκέντρωσης
    Η προσοχή έλκεται πάρα πολύ εύκολα από ασήμαντα ή άσχετα εξωτερικά ερεθίσματα (π.χ. θόρυβος, επιγραφές κλπ.)
    7. (π.χ. τηλεφωνήματα σε φίλους στη μέση της νύχτας κλπ.). Το άτομο μπορεί να αρχίσει ταυτόχρονα την εφαρμογή πολλών σχεδίων (π.χ. να βάψει το σπίτι του, να γράψει ένα μυθιστόρημα, να κάνει επισκευή στο αυτοκίνητο, όλα την ίδια μέρα), υπερδραστηριότητα που δείχνει και έλλειψη καλής κριτικής ικανότητας.
    8. υπέρμετρη εμπλοκή σε ευχάριστες δραστηριότητες που έχουν μεγάλη πιθανότητα για οδυνηρές συνέπειες (πχ. υπερκαταναλωτισμός, υπερβολικός δανεισμός, επικίνδυνη οδήγηση, κατάχρηση ουσιών, σεξουαλική υπερδραστηριότητα, υπέρμετρα προκλητική σεξουαλική έκφραση)

  • Διπολική
    διαταραχή
    Διπολική διαταραχή τύπου Ι
    Η κλινική εικόνα της Διπολικής Διαταραχής Ι είναι η παρουσία ενός ή περισσοτέρων μανιακών ή μεικτών επεισοδίων. Συχνά, υπάρχουν επίσης ένα ή περισσότερα μείζονα καταθλιπτικά επεισόδια. Η έναρξη μπορεί να γίνει Μπορεί είτε με καταθλιπτικό είτε με μανιακό επεισόδιο.
  • Διπολική διαταραχή τύπου ΙΙ 
    Η κλινική εικόνα της Διπολικής Διαταραχής ΙΙ είναι η παρουσία ενός ή περισσότερων μείζονων καταθλιπτικών επεισοδίων, τα οποία συνοδεύονται τουλάχιστον από ένα υπομανιακό επεισόδιο (για την διάγνωση της Διπολικής Διαταραχής ΙΙ, πρέπει να αποκλειστεί η ύπαρξη Μανιακού ή Μεικτού επεισοδίου). Ο ασθενής συνήθως παρουσιάζει καταθλιπτικά επεισόδια και είναι πολύ εύκολο να γίνει λανθασμένη διάγνωση κατάθλιψης. Δεν υπάρχουν συνήθως μεσοδιαστήματα φυσιολογικής διάθεσης.
  • Συμπερασματικά, οι εναλλαγές επεισοδίων μανίας και κατάθλιψης με μεσοδιαστήματα απουσίας συμπτωμάτων, ονομάζονται Διπολική Διαταραχή τύπου Ι. Όταν τα συμπτώματα της μανίας είναι ήπια, τα επεισόδια ονομάζονται "υπομανιακά" και η διαταραχή χαρακτηρίζεται  ως Διπολική Διαταραχή τύπου ΙΙ.

Οικογένεια

ΟικογένειαΑν είστε γονιός, τότε σίγουρα αναρωτιέστε πώς να βρείτε τρόπους:

 

Πένθος


ΑΡΕΤΗ ΤΣΙΝΟΥ © 2014  |